Hij is geboren in Drenthe, maar heeft zijn hart verpand aan Siddeburen. Al veertig jaar is Alfred Benning bakker aan de Hoofdweg 169. ”Ik ga nog iedere dag fluitend naar mijn werk. Voor­lopig denk ik dan ook nog niet aan stoppen.”

Oorspronkelijk komt Benning (64) uit het dorp Echten en, ofschoon hij er zelf niet aan wil, is zijn Drentse tongval nog onmiskenbaar. ”Nadat ik in Hoogeveen de bakkersvakschool had afgerond, ging ik aan de slag bij een bakkerij in Meppel. Na mijn diensttijd had ik geen trek meer om in loondienst te werken en wilde ik voor mijzelf beginnen.” Benning plaatste in een vakblad een oproep voor een ’bakkerij in het noorden’ en zag tot zijn verbazing dat in dezelfde editie er één werd aangeboden.

”Ik schreef een brief naar het antwoordnummer en werd een paar dagen later gebeld. Het was Bak­ker Neurink uit Siddeburen. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze plaats gehoord,” lacht hij. ”Eigenlijk kwam een verhuizing ook slecht uit, want ik had net een huis gekocht in Zuidwest-Drenthe. Maar meneer Neurink, die oorspronkelijk uit het noorden van Overijssel kwam, wilde wel ruilen van huis. En zo kon het gebeuren dat ik op 10 mei 1978 gestart ben als bakker in Siddeburen.”

Benning is begonnen als banketbakker. ”Tijdens de beruchte winter van 1979/1980 lag de sneeuw een meter hoog, waardoor er dagenlang geen brood werd afgeleverd. Dat kon ik niet aan mijn klanten verkopen. Toen ben ik zelf maar brood gaan bakken. Niet dat er daarna ooit weer zo’n strenge winter is geweest,” proest Benning uit. ”We leverden vervolgens ook brood aan supermarkten, horeca, verzorgingstehuizen en bejaardentehuizen.

Op een gegeven moment hadden we wel twintig medewerkers, die deels parttime in dienst waren.” In het jaar 2009 werd het hem allemaal teveel. ”Ik kon het vele broodbakken niet meer aan. Een werknemer en een werkneemster wilden de zaak wel overnemen en ik kon bij hen in loondienst aantreden als bezorger en verkoper op de markt.” Drie jaar later nam Benning de zaak echter toch weer over. Sindsdien bestiert hij de winkel samen met zijn vrouw Jannie en parttime medewerkster Willy. ”Ik heb het roer toen omgegooid en ben weer alleen banket gaan bakken. Dat is toch mijn grote liefde.”

Een andere grote liefde van Benning is inmiddels het dorp Siddeburen. Ruim 23 jaar was hij voorzitter van de plaatselijke ondernemersvereniging. ”Wat hebben we in die tijd veel meegemaakt. Absolute hoogtepunten waren de realisatie van Koopcentrum ”De Kei”, onze deelname aan ’het leukste dorp van Groningen’ en natuurlijk de organisatie van de Licht- en Klankweek.

Dat was ieder jaar weer enorm veel werk, maar we hebben er ook heel veel lol aan beleefd.” Mede hierdoor is Benning uitgegroeid tot een bekend gezicht in het dorp. ”Ik heb mijn plekje hier echt gevonden. De gemoedelijkheid, de saamhorigheid en de verbondenheid hebben me enorm gepakt. Ik heb nooit één dag spijt gehad dat ik hier ben terecht gekomen.” Een jubileumfeestje komt er echter niet. ”Vanwege die drie jaar dat de bakkerij in andere handen was, bestaat Bakkerij Alfred Benning officieel geen veertig jaar. Maar ik ben wel veertig jaar bakker in Siddeburen. En voorlopig zijn ze ook nog niet van mij af: zo lang mijn gezondheid het toelaat bak ik ze nog wel even bruin!”