Interview: Einde van een tijdperk

Laatste nieuws

Juf Alie. Na 24 jaar hét gezicht te zijn geweest van Peuterspeelzaal ’t Schakeltje uit Slochteren gaat ze aan het einde van het schooljaar met pensioen. Een fenomeen neemt afscheid.
Als we Alie Dijkema-Meijers thuis opzoeken voor een interview valt direct op dat ze nog even vitaal en enthousiast is als zoveel jaar geleden toen onze kinderen bij haar op school zaten. Juf Alie lijkt in al die tijd niet veranderd. Toch is de energieke peuterjuf inmiddels 64 jaar. De in het Drentse Grolloo geboren en in Rolde opgegroeide Alie had van kinds af aan één ambitie: ze wilde kleuterjuf worden. Toen haar acht jaar jongere broertje op de kleuterschool zat, ging ze zijn juf al helpen in de klas. Hoewel haar ouders liever zagen dat ze naar de kweekschool ging, was Alie gedecideerd en besloot zich na de MULO aan te melden bij de kleuter-kweekschool. Meteen vanaf het eerste jaar, in 1966, liep ze anderhalve dag per week stage. Om te beginnen in Gieten, later in Schoonoord en Rolde. Ten tijde van haar eerste (tijdelijke) baan als kleuterjuf in Assen deed Alie in Emmen een opleiding voor hoofdleidster. Van 1970 tot 1973 was ze vervolgens hoofdleidster van een kleuterschool in Gieten. “In die tijd stond je als juf alleen voor een klas met 40 kinderen. Ik weet het nog goed; één kindje was doof en een ander had een waterhoofd. Het was hard werken, maar je wist niet anders. Destijds was er veel meer respect voor de leerkracht en luisterden de kinderen beter dan nu.”

In 1973 trouwde Alie met Tjaard en verhuisde ze naar Slochteren, om vervolgens in Delfzijl hoofdleidster te worden van een nieuwe kleuterschool, genaamd De Zwaluw. Ook nu had ze 36 kinderen in haar klas. Toen hun eerste dochter Ingeborg in 1977 werd geboren, is Alie gestopt met werken. “Zo ging dat in die tijd. Ik ben er dertien jaar voor onze kinderen geweest. In 1982 kwam dochter Anneloes ter wereld. Toen zij zeven jaar was ben ik weer begonnen met werken. Eerst als vervangster en vanaf 1 januari 1990 als leidster van peuterspeelzaal ’t Schakeltje in Slochteren. “De speelzaal is gestart in “De Schakel” bij de Nederlands Hervormde Kerk. Later is een houten gebouwtje aangekocht, dat achter het oude bejaardencentrum ’t Olderloug werd neergezet. Voor de nieuwbouw van het bejaardentehuis moest het schoolgebouw echter verplaatst worden naar de Stelling. “Daar stond het op de plek waar nu ons grasveldje is. In 1994 is uiteindelijk begonnen met de bouw van de huidige peuterspeelzaal. Het leuke is dat we samen met de ouders hebben meegeholpen aan de bouw. Verven, metselen, elektriciteit aanleggen, we deden alles zelf. Hierdoor voelt het pand als een tweede thuis.”

Bijna vijfentwintig jaar is Alie nu werkzaam voor peuterspeelzaal ’t Schakeltje. “Tegenwoordig werken we veel meer met thema’s dan vroeger. Toen deed je bijvoorbeeld ook wel projecten met de jaargetijden of kerst, maar nu behandelen we ook meer algemene thema’s. Ik heb momenteel 15 of 16 peuters in de groep. Eerst hadden we ieder dagdeel hulp van een ouder, maar sinds twee jaar zijn er vier vaste vrijwilligsters die mij ondersteunen. De werkzaamheden worden steeds intensiever omdat we thans eveneens werken met een project dat in het leven is geroepen om kinderen met een taalachterstand extra aandacht te geven.” Het leukste aan haar baan vind Alie nog steeds het omgaan met de kinderen. “Ze zijn zo spontaan en eerlijk. Daar kan ik iedere dag nog van genieten. Het helpen, het stimuleren en motiveren van de kinderen geeft me veel voldoening. De peuters van nu zijn de kleuters van toen ik begon. Sinds het zedenschandaal op het kinderdagverblijf in Amsterdam zijn de regels wel steeds strenger geworden. Het vier-ogen-principe, waarbij je elkaar moet controleren, is een strenge eis. Bovendien moet iedere werknemer of vrijwilliger om de twee jaar een verklaring van goed gedrag overleggen. Ik begrijp wel dat het moet, maar het kost veel geld dat nu niet in nieuw speelgoed gestopt kan worden.”

Naast haar vierdaagse werkweek als peuterjuf heeft Alie zich als vrijwilligster jarenlang ingezet voor diverse organisaties. Zo was ze tien jaar secretaresse van het overkoepelende bestuur van SGV. Daarna heeft Alie tien jaar hetzelfde gedaan bij het NUT en zat ze twaalf jaar in het bestuur van Manege “De Woldstreek” in Schildwolde. Na zich twaalf jaar te hebben ingezet voor Dorpsvereniging Slochteren heeft ze daar onlangs afscheid genomen, al blijft ze zich inzetten in de commissie voor de Sinterklaasintocht en het eieren zoeken met Pasen. Bovendien zit Alie al vijf jaar in de activiteitencommissie van Stichting Fraeylemaborg en is ze wijkcoördinator voor de Hartstichting. Ook collecteert ze nog regelmatig voor KWF Kankerbestrijding en regelt ze de collectanten voor Jantje Beton, waarvan de helft van de opbrengst gaat naar haar eigen peuterspeelzaal.

In het dorp is ze een regelrecht fenomeen en daarnaast ook nog eens buitengewoon geliefd. Iedereen kent haar als Juf Alie. “Dat vind ik wel grappig. Ik heb van veel gezinnen alle kinderen in de klas gehad, en die zeggen op straat nog allemaal Juf Alie tegen me. Als je zoiets vervelend vindt, moet je in een andere plaats gaan wonen dan waarin je werkt. Er zijn nu ook stagiaires bij me werkzaam die ik vroeger in de klas heb gehad, en inmiddels heb ik zelfs al kinderen van oud-leerlingen in de groep. Ik denk dat ik over vijf jaar nog steeds Juf Alie ben in de ogen van sommige dorpsbewoners. De meeste kinderen die ik in de klas heb gehad, ken ik nog wel, al kan ik niet altijd meer op de naam komen.” Alie wil stoppen aan het einde van het schooljaar en haar laatste werkdag vieren tijdens het ‘laatste-schooldag-feest’. En dan? “Eigenlijk heb ik daar nog niet zo over nagedacht. Ik kan me totaal geen voorstelling maken over hoe dat zal zijn. Tjaard ging al in 2001 met pré-pensioen en hij heeft zich nog geen moment verveeld. Eén keer in de twee weken mogen we op onze kleinkinderen Daan (2010) en Wout (2012) passen. Het lijkt me heerlijk om af en toe spontaan een midweekje weg te gaan, en niet telkens vast te zitten aan de dure schoolvakanties. We houden heel erg van fietsen en treinreizen. Eén ding is zeker, de hele dag die gezellige kinderstemmetjes om mij heen, dat ga ik wel ontzettend missen.”

Latest Posts

Aanbevolen