De laatste weken voor zijn pensioen had Lambertus Koops van ’t Jagt zich wel anders voorgesteld. In plaats van te werken loopt hij nu achter een rollator vanwege een val met de fiets. Vrijwilligers van de kerk en ’zijn dame’ van de bediening vervangen hem in de kerk en in Rehoboth. Maar verantwoordelijk en bereidwillig als altijd houdt hij een oogje in het zeil.

In december bereikt Lambertus de AOW-leeftijd, maar al per 1 juli stopt hij, na 30 jaar trouwe dienst, met zijn werkzaamheden als koster van de kerk en beheerder van zalencentrum Rehoboth.

De kerk van de Protestantse Gemeente Siddeburen aan de Oudeweg – voorheen Gereformeerde Kerk – wordt tijdelijk gesloten en verbouwd vanwege aardbevingsschade. Het gebouw Rehoboth wordt gesloopt. Er zal een nieuw Multi Functioneel Centrum voor terugkomen, waarvan het hele dorp, naast de huidige kerkelijke gemeente, volop gebruik van kan maken.

Lambertus werkte al een tijdje in de horeca in Slochteren toen in 1988 de vorige koster/beheerder uit Siddeburen ermee stopte. ”Ik werkte hier al af en toe als invaller en toen heb ik de stap gemaakt naar Siddeburen. Als geboren en getogen Drent uit Assen had ik geen moeite om te wennen in zo’n gezellig dorp als Siddeburen. Mijn verloofde Johanna Schipper kwam mee en samen betrokken we de woning die ik al had gekocht en waarin we nu nog wonen aan de Oudeweg 75. Het werk van een koster en beheerder is druk en afwisselend en neemt toch gemiddeld zo’n 60 uur per week in beslag. We hebben veel samen gedaan, Johanna en ik. Je moet heel flexibel zijn om de agenda goed uit te voeren. Een onverwachte bijeenkomst, zoals een begrafenis, moet je snel kunnen regelen. Het is door de week druk, ook ’s avonds. In de weekenden heb je de feestjes en uiteraard op zondag moet ik er voor zorgen dat de kerkdiensten gehouden kunnen worden.”

Lambertus is nog lang niet uitgepraat over zijn werk en vervolgt: ”Het mooie eraan is het contact met de mensen. Je hoort het lief en leed van de mensen. De toneeluitvoeringen, recepties, vergaderingen, feestjes van de vele buurtverenigingen, begrafenissen, bruiloften en de laatste jaren schoolexamens en de bijbehorende feestjes. Ik probeer altijd iedereen een passend aanbod te bieden. Als dat lukt zijn de mensen dankbaar en dat hoor je terug. Dat geeft veel voldoening. Ik heb begin mei een mooi jubileumfeest gehad toen ik 30 jaar koster was. Het was een teken van goede samenwerking met de kerk.”

Tot slot wil hij het volgende nog kwijt: ”Ik krijg nu meer tijd om met Johanna door te brengen en voor haar te zorgen. Toen ze langdurig ziek was, maar ook nu met haar handicap heeft ze veel zorg nodig. Ik ben blij dat ik straks meer voor haar kan doen. Ook willen we eens vaker op vakantie. We hebben altijd veel begrip en steun ontvangen uit het dorp; ons huis hing vaak vol met kaarten en beterschapswensen. Daarom willen we hier ook graag blijven wonen.”

Johanna kijkt ook uit naar de tijd die voor hen ligt: ”Met zo’n zorgzame man als Lambertus red ik het wel.”

Het laatste weekend van juni staat in het teken van afscheid nemen: zowel van het kerkgebouw als van de koster en van het zalencentrum.